De ultieme Rage Quit

@RJ Ik begrijp de frustratie, wat was deze game enorm clunky!

Bij Shadow of the Colossus liep ik soms ook eeuwig rondjes om de juiste weg naar de volgende te vinden...

@SonnyS Ja, die heb ik ook niet uitgespeeld. De werelden en de sfeer zijn prachtig, maar de gameplay doet me weinig. Gelukkig heeft Hidetaka Miyazaki er inspiratie uit opgedaan en games gemaakt die mij wél aanspreken (Souls serie).

@RJ Ico en Shadow zijn beide prachtige games, maar die besturing ja...
Kan me bij Ico een sprong naar een molen herinneren. Die heb ik wel 30 keer moeten doen voordat het lukte. En niet omdat ik slecht sprong, twas echt niet te doen soms. Gelukkig wende het wel.

@Alex_Kidd Ik liep ergens vast omdat ik Yorda ergens moest achterlaten en ik steeds niet snel genoeg terug was om haar te redden. Misschien iets over het hoofd gezien, ik zal er denk ik nooit achter komen.

@RJ keertje een (stukje van een) walkthrough kijken op YouTube? Doe ik ook wel eens als ik te lang vastzit in een game.

@Alex_Kidd Dat doe ik liever nooit, zeker niet bij het puzzel genre. Maar Ico ligt al heel lang achter me, denk niet dat ik die nog eens zal spelen.

@Scythe Ik moest hier wel om lachen... zie (en hoor) het helemaal voor me :)

@SonnyS daar stip je het echte probleem aan. Vergeet games met hoge moelijkheidsgraad; wat pas echt het bloed onder m'n nagels vandaan haalt, is inderdaad technische problemen. Of het nou een game blocking bug is in een game (bij mij was dat Assassin's Creed: Freedom Cry), of een apparaat dat niet werkt en na 10x troubleshooten nog steeds dezelfde foutnelding krijgen... Zulke momenten kunnen echt mn hele dag verkloten

@Monojaxx Cuphead heeft een fantastische artstyle en sfeer maar helaas veel te frustrerend voor mij.

@Auxilius27 Ja, ik vind het echt jammer dat dit soort games zo ontzettend moeilijk gemaakt worden, net als de meeste Soulslikes. Volgens mij kunnen deze ontwikkelaars een veel breder publiek aanspreken als ze hun games wat toegankelijker maken door simpelweg moeilijkheidsgraden toe te voegen.

Aan de andere kant: vroeger had je natuurlijk ook al van die bizar pittige games. Denk bijvoorbeeld maar eens aan Ghouls 'n Ghosts.

@Monojaxx Ik zou het ook toejuichen moesten er extra moeilijkheidsgraden worden toegevoegd om zo'n games toegankelijker te maken.

Vroeger waren de games inderdaad moeilijk of minstens pittig. Het grote verschil is dat ik toen een pak jonger was en blijkbaar snellere reflexen had 😄

Games waren in de jaren 80 en 90 ook veel minder verhalend. Er zat wel een verhaal in maar het ging niet zo diep zoals we het nu kennen. Ik keek als jonge snaak toen ook totaal anders naar games.

Ik vond toen de uitdaging enorm leuk om zo ver mogelijk in de steeds moeilijker wordende levels te geraken en nu in mijn volwassen jaren wil ik voornamelijk opgaan in het verhaal, een band creëren met de karakters en liefst geniet ik daarvan in mijn zeteltje in plaats van gespannen op de knoppen van één of andere arcadekast te rammen zoals in mijn tienerjaren.

@Monojaxx Cuphead had toch ook wel twee moeilijkheidsgraden?
- Achterlijk moeilijk, maar na lang oefenen te doen.
- Super achterlijk moeilijk.

Maar bij deze game en dat heb ik ook bij de From Software games en bijvoorbeeld ook bij Hollow Knight en Celeste, heb je wel het gevoel dat het moet kunnen. Bij Cuphead moet je vooral de patronen onthouden en dan is het een kwestie van geen (of nauwelijks) fouten maken.

Bij Dark Souls etc. geldt eigenlijk hetzelfde, maar dat is wel een dingetje, want je bent niet altijd even geconcentreerd. Bij Elden Ring bijv. best vaak gehad dat ik m bijna had, maar dat t daarna steeds minder ging, omdat ik eigenlijk gewoon moest stoppen en op een later moment verder moest gaan.

@Luigi1985 Precies wat je zegt: het gaat van bizar moeilijk naar nóg absurder. Uiteindelijk blijft het gewoon een enorme uitdaging.
Er zitten inderdaad patronen in die je moet leren herkennen, wat het gevecht met zo’n boss op zich iets overzichtelijker maakt. Maar omdat het zó op de millimeter aankomt, maak je op de platformen al snel een foutje en ga je alsnog onderuit. Je hebt er echt je volle concentratie bij nodig, en die van mij neemt na elke gefaalde poging nou niet bepaald toe.

Ik ben best een heel eind gekomen in Cuphead, maar heb het uiteindelijk opgegeven. Het werd een te grote uitputtingsslag 🥴.

@Monojaxx Ik begrijp het wel. Cuphead heb ik wel helemaal uitgespeeld, incl. de DLC, maar Cuphead was niet super lang.

Bij Hollow Knight Silksong ben ik op een gegeven moment wel gestopt/gepauzeerd. Het is een geweldige game, maar ik was al ZO ontzettend lang bezig en ik had op een gegeven moment niet meer de energie om weer tientallen pogingen tot over weer een nieuwe boss te doen en daarnaast waren sommige platformstukken echt pittig. Daar was ik dan gerust een aantal speelsessies mee bezig. Op een gegeven moment wilde ik even wat anders. Ik vind het enerzijds wel jammer, maar anderzijds heb ik ook niet echt de drang om m weer aan te zetten.

Een ander level dat ik nooit heb kunnen uitspelen is de laatste van Super Mario 3D World. Op de Wii U is me dat niet gelukt en een latere poging op de Switch ook niet. Dat is een erg lang level en ik heb video's gekeken en ik kwam steeds tot 70-80%, maar na twee weken proberen bij de laatste playthrough heb ik het gestaakt. Enerzijds knaagt dat wel, aan de andere kant denk ik: wie heb ik ermee als ik het niet doe en wie heeft er baat bij dat ik het wel doe. Antwoord op beiden is niemand

@Foefelaar A quiet place had inderdaad verschrikkelijk frustrerende momenten. Vooral als je zo'n vallen moest ontmantelen met een lege fles aan.